Dinsdag 27 augustus 2024
Voor vandaag stond opnieuw de fietstocht op het programma, die vandaag wel door kon gaan. M. had haar eigen fiets meegenomen en had daarmee al tochten gemaakt rondom de Bodensee. Via het Internet hadden we ontdekt dat ik een fiets zou kunnen huren bij de toeristeninfo in Brunnen. Voor het huren van een elektrische fiets voor een hele dag rekende men daarvoor 'slechts' 55 frank, maar dan kreeg je er wel de verplichte fietshelm bij.
Ondertussen had M. haar fiets uit de auto geladen maar bleek er een belangrijke schroef uit haar stuur te ontbreken, die we na een grondige zoektocht niet meer hebben teruggevonden. Bij een motor- en fietsenzaak in Brunnen (Ingenbohl?) lukte het om een tijdelijk schroefje te plaatsen, zodat de fietstocht door kon gaan. Zonder dit schroefje zou er gevaar zijn geweest dat het stuur plotseling losraakt en tijdens een afdaling wil je dat risico liever niet nemen.
Vanuit de haven van Brunnen vertrokken we op de fiets richting Ibach en Schwyz. In Zwitserland heeft men minder fietspaden dan we gewend zijn in Nederland, dus was het goed opletten geblazen. In Schwyz aangekomen zochten we een bakkerij met een terras uit om er te lunchen. Bij Haug Confiserie hoopte M. een Käsetorte te kunnen bestellen bij de cappuccino, maar dit bleek uiteindelijk een soort kaasquiche te zijn, geheel wat anders dan wat ze eerder in Duitsland had besteld. Omdat de bediening erg lang duurde verlieten we het terras zonder fooi te geven en zochten we de fietsroute nummer 83, die ons naar het dorpje Muotathal zou leiden.
Na een kleine vergissing over de juiste route ging de weg over in een smalle asfaltwegen en vervolgens grindpaden in bossen en uiteindelijk weer op een lange drukke weg naar Muotathal. Onderweg spotte M. een waterval langs de weg, die we graag van dichtbij wilden bekijken. In het stroompje onder de waterval bleek een vuurtje te branden waarvoor niemand verantwoordelijk leek. Omdat het vuur geen gevaar vormde voor de omgeving en omdat de brandstichter vermoedelijk ergens in de buurt was, hebben we het vuurtje maar laten branden.
De lange rechte weg naar Muotathal was saai, ondanks de mooie steile bergwanden die links en rechts te bewonderen waren. In het dorpje zelf was het ook doods en na een klein rondje door de straten besloten we terug te fietsen naar Brunnen. Net buiten het dorp riep M. me dat er iets mis was met haar fiets. Het bleek dat haar snelbinders waren losgeraakt en verstrikt zaten in de tandwielen van haar fiets. We konden de restanten van de snelbinders deels zelf lostrekken maar werden pas echt geholpen door een paar wegwerkers die in de buurt aan de slag waren. Zij leenden M. een (Zwitsers) zakmes waarmee we gelukkig ook de resterende flarden weg konden snijden.
Terug in Brunnen hadden we nog tijd om een rondje door het stadje zelf te fietsen en kwamen uit bij een campingstrandje aan het meer. De komende dagen beloofden zonniger te gaan worden en dus leek het ons een prima idee om een dagje te relaxen aan het water. In ons appartement zouden we de details wel verder bedenken.
Vanaf het balkon van ons appartement zagen we een helikopter landen in het veld vlak naast de cabinelift. Volgens de bewoners ging het om een militaire oefening, die daar regelmatig plaatsvindt.
